// Google analytics code
  • Јас сум лозата, а вие прачките; и кој е во Мене, и Јас во него, тој ќе даде многу плод; оти без мене не можете да правите ништо. Како што ме возљуби Отецот, и Јас ве возљубив вас. Бидете во Мојата љубов! Ако ги запазите Моите заповеди, ше останете во љубовта Моја. како што Јас ги запазив заповедите на Мојот Отец и останувам во љубовта Негова. Ова ви го реков, за да остане радоста Моја во вас, и радоста ваша да биде полна. Ова е Моја заповед, да се љубите еден со друг, како што ве возљубив Јас. Никој нема поголема љубов од оваа: даја положи душата своја за своие пријатели.
  • April 2025
    S M T W T F S
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  

    Преподобен Гаврил Велички – Отец Гаврил Галев

    Posted By on January 11, 2025

    „НЕВИДЛИВИОТ“ ОД СВЕТИИТЕ

     ~+~

    30A7D55D-60D6-4223-9837-7674B573AA43

    Чудни луѓе се монасите. Попрво, тие не се обични земни луѓе, туку надземни,

    кои светлината на својата душа смерно ја кријат под темното одејание. (…)

    Од Бога се вооружени со сила зa да им се спротивставуваат на вековите и милениумите. (…)

    За нив, кои излегле од времето и зачекориле во вечноста,

    времето од 2000 години е како еден ден[1],

    а за еден ден колку може човек да се смени?

    – Преп. Гаврил Велички[2]

    За светата личност за која се дрзнувам да пишувам, не сум достоен ниту да помислам, а јас дури и неговото име го носам. Го молам светителот да ми прости, но и да ме благослови, и да ми ја просветли мислата успешно да го завршам пишувањето на ова негово кратко житие како еден мој најмал дар и благодарност кон него.

    Потекнуваме од ист град, па дури и од исто маало, а јас, за жал, не го паметам. Знам дека кога се воцрковив и кога почнав редовно да одам на црква, да читам духовна литература, да постам и да се молам, ме споредуваа со некој си Мијалче, а воопшто не знаев дека тој Мијалче, всушност, е отец Гаврил Светогорецот и дека еден ден ќе се удостојам од Господ да бидам наследник на неговото име (дај Боже и на начинот на неговиот свет живот, ама далеку сум јас од тоа).

    За него имам слушано уште од моите родители и првите соседи што го познаваа. Ми раскажуваа дека една година, кога дошол во својата родна куќа, ја забележал нашата детска љубопитност и нѐ викнал кај него дома заедно со другарчето, ни дал бонбончиња и ни зборувал. Така неколку дена, а потоа заминал и не се вратил повеќе. На моја радост или жал, тоа е мојата единствена средба со овој свет човек, кој ни бил блиску, а толку далеку.

    (more…)

    Homily on Christmas – Father Gavril Galev

    Posted By on January 8, 2025

    Raganje Hristovo 1a (3)Christ is born!

    ~+~

    How can we chant this feast without mentioning the One through whom everything happened. The Most-Holy Theotokos, the one who gave birth to our Saviour. The one who gave Herself completely to serve God and the one who lived Her whole life worthily without sin, in order for Her womb to be dignified and to bodily receive the Omnipotent One, the One who came to save man.

    Her role is irreplaceable in the entire dispensation of God’s salvation, for our salvation. Without Her, nothing would have happened of that which did happen. Without Her, our Saviour would have not been born. Without Her we would have not received our reconciliation with God. Without Her, the true sun of enlightenment would not have risen. Without Her, the salvation of the world would not have come. And that is why, we should be grateful to Her more than anyone else.

    (more…)

    Беседа за Божик – Отец Гаврил Галев

    Posted By on January 8, 2025

    Rozhdestvo HristovoХристос се роди!

     ~+~

    Како да го опееме овој празник, а да не ја спомнеме Онаа, Која што преку Неа сe случи сѐ. Пресвета Богородица, која ни го роди Спасителот. Која што целосно се даде себе си да му служи на Бога и Која што го поживеа сиот свој живот достојно без грев, за да се удостои во својата утроба и телесно да го прими Hесмесливиот, Оној кој што дојде да го спаси човекот.

    Нејзината улога е незаменлива во целиот домострој на спасението Божјо за спасението наше. Без неа немаше да се случи тоа што се случи. Без неа немаше да ни се роди Спасителот. Без неа немаше да го добиеме помирувањето. Без неа немаше да изгрее вистинското сонце на просветлението. Без неа немаше да дојде спасението на светот. И затоа ние најмногу од сите, треба нејзе да и благодариме.

    (more…)

    Светиот Наум Охридски Чудотворец – Отец Гаврил Галев

    Posted By on January 5, 2025

    св. наум~+~

    Добрата и питома маслина, добри и питоми плодови раѓа. Така и Преподобен отец Наум, воспитан од неговите благородните родители, својот животен пат го избрал потполно да му се посвети и служи на Бога. Уште од младоста се откажува од своето благородство и богатство и им се придружи на рамноапостолните словенски браќа Методиј и Константин-Кирил Философ. Станувајќи им придружник на овие прекрасни мажи и благовесници на Вистината, се предаде себеси во духовно раководтво на нив, бивајки им во се послушен. Нив ги имаше за пример во сè и за свои учители, поучувајќи се во нивното училиште од делата на свети Дионисиј Аероипагит, свети Јустин Философ, ,големите кападокиски отци, свети Василиј Велики , свети Григориј Богослов исвети Григориј Ниски, како и свети  Јован Златоуст,  свети Јован Дамаскин, со тоа подготвувајќи се за големото апостолско дело што го очекуваше.

    (more…)

    Saint Nicholas the Wonderworker, Archbishop of Myra in Lycia – Свети Николај Чудотворец, архиепископ Мирликиски

    Posted By on December 19, 2024

    IMG_0514~+~

    This glorious saint, celebrated even today throughout the entire world, was the only son of his eminent and wealthy parents: Theophanes and Nona, residents of the city of Patara in Lycia. Since he was their only son given to them by God, the parents returned the gift to God by dedicating their son to Him. The meaning of the spiritual life St. Nicholas learned from his uncle Nicholas, Bishop of Patara, and was tonsured a monk in the Monastery of New Zion founded by his uncle. Following the death of his parents, Nicholas distributed all his inherited goods to the poor, not keeping anything for himself. As a priest in Patara, he was known for his charity, even though he carefully concealed his charitable works, fulfilling the words of the Lord: Let not thy left hand know what thy right hand doeth (Matthew 6:3). When he gave himself over to solitude and silence, thinking to live that way until his death, a voice from above came to him: “Nicholas, for ascetic work go and labour among the people, if you desire to be crowned by Me.” Immediately after that, by God’s wondrous providence, he was chosen as archbishop of the city of Myra in Lycia. Merciful, wise and fearless, Nicholas was a true pastor to his flock. During the persecution of Christians under Diocletian and Maximian, he was cast into prison, but even there he instructed people in the Law of God. He was present at the First Ecumenical Council of Nicaea [325] and, out of great zeal for the truth, slapped the heretic Arius. For this act he was removed from the Council and from his archiepiscopal duties, until the Lord Christ Himself and the Most-Holy Theotokos  appeared to several of the chief hierarchs and revealed Their approval of Nicholas. A defender of God’s truth, this wonderful saint was courageous defender of justice among the people.
    On two occasions, he saved three men from an undeserved death sentence. Being merciful, truthful, and righteous, he walked among the people as an angel of God. Even during his lifetime, the people considered him a saint and invoked his aid in difficulties and in distress. He appeared both in dreams and in person to those who called upon him, and he helped them equally easy, whether they would have been close at hand or far away. A light shone from his face as it did from the face of Moses, and he, by his presence alone, brought comfort, peace and good will among people. In old age he became ill for a short time and entered into the rest of the Lord, after a life full of labour and very fruitful toil, in order to rejoice eternally in the Kingdom of Heaven, continuing to help the faithful on earth by his miracles and to glorify his God. He reposed on December 6 (19 new calendar), 343 A.D.

    Свети Никола Чудотворец, архиепископ Мирликиски

    ~+~

    Овој славен светител, когошто и денес го слават по сиот свет, им беше единец син на своите богати и угледни родители, Теофан и Нона, жители на градот Патара во Ликија. Бидејќи им беше син единец даруван од Бога, тие Му го посветија на Бога, принесувајќи Му така дар. Знаењето за духовниот живот Св. Никола го стекна преку својот чичко Никола, епископот Патарски, и се замонаши во манастирот „Новиот Сион“, основан од тој негов чичко. По смртта на родителите Никола им го раздаде наследениот имот на сиромасите и ништо не задржа за себе. Додека беше свештеник во Патара тој многу се прочу со делата на својата милостиња, иако ги криеше грижливо, за да го исполни зборот Господов: „Да не знае твојата лева рака што прави твојата десна рака“ (Матеј 6, 3). Кога се предаде на самотност и на безмолвие, мислејќи така да проживее до смртта, му дојде глас одозгора: „Појди на подвиг меѓу народот, ако сакаш да бидеш од Мене овенчан.“ Веднаш потоа според чудесната Божја Промисла беше избран за епископ на градот Мир во Ликија. Милостив, мудар, неустрашлив. Св. Никола му беше вистински добар пастир на своето стадо. За време на гонењето на христијаните под Диоклецијан и Максимијан го фрлија во затвор, но тој и во затворот ги поучуваше луѓето на законот Божји. Присуствуваше на Првиот Вселенски Собор во Никеја и од голема ревност за вистината го удри еретикот Ариј. За ова дело го отстранија од Соборот и од архиерејската служба, сѐ додека на неколкумина од првите архиереи на Соборот не им се јавија Самиот Господ Христос и Пресвета Богородица и не го објавија своето благоволение кон Никола. Чувар на Божествената вистина, овој чудесен Божји светител беше и одважен заштитник на правдата меѓу луѓето.

    На двапати спаси по тројца луѓе од незаслужена смртна казна. Милостив, вистинољубив и праведен, одеше меѓу луѓето небаре ангел Божји. Уште за време на животот луѓето го сметаа за светител и го повикуваа на помош во маки и неволји и им се јавуваше во сон и на јаве на тие што го повикуваа, еднакво лесно дали се блиску или далеку, и им помагаше. Од неговото лице блескаше светлина како од лицето Мојсеево, па и со самата своја појава им носеше на луѓето утеха, мир и добра волја. На старост малку се разболе и се упокои во Господа, многустрадален и многуплоден, за вечно да се весели во Небесното Царство продолжувајќи да чудотвори на земјата, помагајќи им на верните и прославувајќи Го својот Бог. Се упокои на 6 (19) декември 343 година.

    18 / 12 / 2020